ماءالشعیر از عصاره‌ مالت كه از جو خیسانده به دست می‌آید،گرفته شده و به علت خیسانده شدن جو،سبب رشد مخمرهایی در آن می‌شود كه توانایی تولید برخی ویتامین‌های گروه B را دارند و همچنین ماءالشعیر نیز حاوی ویتامین‌های گروه B است.
‌در جریان تولید،مقداری قند نیز از نوع مالتوز كه حاوی 2 مولكول گلوكز است،تولید می‌شود كه نهایتا مقدار آن قابل توجه نیست.در واقع ماءالشعیر دارای درصد بسیار زیادی آب،مقداری قند مالتوز و دسته‌ای از ویتامین‌های گروه B است.
اگر فرآیند تولید،طبیعی و مطلوب باشد ماءالشعیر یك نوشیدنی موثر است،اما اگر فرآیند تولید مطلوبی نداشته باشد،ممكن است حاوی الكل نیز باشد كه تولیدكننده‌ها معمولا آنها را بدون الكل می‌كنند.
از آنجایی كه مالتوز و ویتامین‌هایB باعث جذب بهتر مواد غذایی می‌شوند،مصرف زیاد ماءالشعیر در كنار مصرف مواد غذایی به جای آب می‌تواند به روند چاق شدن و جذب بهتر مواد غذایی كمك كند.
اخیرا ماءالشعیر طعم‌دار طرفداران زیادی یافته كه به این نوع از ماءالشعیرها شكر و اسانس میوه‌جات افزوده می‌شود كه به عنوان ماده غیرتغذیه‌ای،بر انرژی فرد افزوده و زودتر دچار چاقی می‌شوند.
ایرادی كه به ماءالشعیر می‌توان گرفت وجود گاز در آن است كه مخصوصا به زنان توصیه می‌شود از ماءالشعیر‌هایی كه از گاز كمتری برخور دارند،استفاده كنند.زیرا باعث اختلال در جذب كلسیم در بدن آنها می‌شود. مصرف كم و مناسب ماءالشعیر باعث بهبود و تسریع كاركرد كلیه می شود و به افرادی كه دچار سنگ كلیه هستند نوع تلخ ماءالشعیر توصیه می‌شود كه البته باید میزان مصرف آن مناسب باشد؛چرا كه مصرف بیش از حد آن نیز می‌تواند نتیجه‌ معكوس به دنبال داشته باشد.