1. آنهایی که وقتی هستند ، هستند وقتی نیستند هم نیستند .
حضور عمده آدمها مبتنی بر فیزیک است . تنها با لمس ابعاد جسمانی آنهاست که قابل فهم میشوند بنابراین اینان تنها هویت جسمی دارند .
 
2. آنهایی که وقتی هستند ، نیستند وقتی که نیستند هم نیستند .
مردگانی متحرک در جهان ، خودفروختگانی که هویتشان را به ازای چیزی فانی واگذاشته اند . بی شخصیت اند و بی اعتبار ، هرگز به چشم نمی آیند ، مرده و زنده شان یکی است .
 
3. آنهایی که وقتی هستند ، هستند وقتی نیستند هم هستند .
آدمهای معتبر و باشخصیت ، کسانی که در بودنشان سرشار از حضورند و در نبودنشان هم تأثیر خود را میگذارند کسانی که همواره در خاطر ما می مانند ، دوستشان داریم و برایشان ارزش قایلیم .
 
4. آنهایی که وقتی هستند ، نیستند و وقتی که نیستند ، هستند .
شگفت انگیزترین آدمها .
در زمان بودنشان چنان قدرتمند و باشکوهند که ما نمی توانیم حضورشان را دریابیم اما وقتی که از پیش ما می روند نرم نرم و آهسته آهسته درکشان میکنیم ..
 . هزار حرف داریم برایشان اما وقتی در برابرشان قرار می گیریم ، گویی قفل بر زبانمان میزنند .
اختیار از ما سلب می شود . سکوت می کنیم و غرق در حضور آنان مست می شویم و درست در زمانی که می روند یادمان می آید که چه حرف ها داشتیم و نگفتیم ....
  حالا من و شما از کدوم دسته ایم؟