دلم را سپردم به بنگاه دنیا// و هی آگهی دادم اینجا و آنجا// و هر روز// برای دلم مشتری آمد و رفت// و هی این و آن// سرسری آمد و رفت// * ولی هیچ کس واقعا// اتاق دلم را تماشا نکرد// دلم قفل بود کسی قفل قلب مرا وا نکرد// * یکی گفت:// چرا این اتاق// پر از دود و آه است// یکی گفت:// چه دیوارهایش سیاه است// یکی گفت:// چرا نور اینجا کم است// و آن دیگری گفت:// و انگار هر آجرش// فقط از غم و غصه و ماتم است// * و رفتند و بعدش// دلم ماند بی مشتری// ومن تازه آن وقت گفتم:// خدایا تو قلب مرا می خری؟// * و فردای آن روز// خدا آمد و توی قلبم نشست// و در را به روی همه// پشت خود بست// * و من روی آن در نوشتم:// ببخشید، دیگر// برای شما جا نداریم// از این پس به جز او// کسی را نداریم.//

                                                                               عرفان نظرآهاری