یاد سهراب بخیر...

آن سپهری که تا لحظه خاموشی گفت...

تو مرا یاد کنی یا نکنی

باورت گر بشود گر نشود

حرفی نیست

اما نفسم میگیرد

در هوایی که نفس های تو نیست...

_________________________________

خوش به حال سهراب:

چشم هایش را شست

جور دیگر می دید

قایقی ساخت و رفت

رفت اما نشکست

چینی نازک تنهایی او...

______________________________