من دلم می خـواهدخانه ای داشته باشم پردوست.
کنج هر دیوارش دوستهایم بنشینند آرام، گل بگو، گل بشنو.
هرکسی می خواهد واردخانه پرعشق وصفایم گردد،
یک سبد بوی گل سرخ به من هدیه کند.
شرط وارد گشتن، شست وشوی دلهاست.
شرط آن داشتن دل بی رنگ وریاست.
بردرش برگ گلی می کوبم، روی آن با قلم سبز بهار، می نویسم
 ای یار خانه ما اینجاست.
تاکه سهراب نپرسد دیگر خانه دوست کجاست؟!